Ευρώπη

Βέλγιο: «Διαμάχη» ευρωβουλευτού- αστυνομίας μετά από καταγγελία για αστυνομική βία

0

Για 60 χρόνια σιωπούσαν. Για σχεδόν 60 χρόνια έκρυβαν από τις οικογένειές τους τις δυσκολίες που υπέφεραν. Το έγκλημά τους; Είναι τα παιδιά ενός λευκού πατέρα και μιας μαύρης μητέρας. Το να γεννηθείς μιγάς τη δεκαετία του 1940 στο Κονγκό, που ακόμα ήταν αποικία του Βελγίου, ισοδυναμούσε με έγκλημα. Μόλις δύο ή τριών ετών, αυτά τα παιδιά αναγκάζονταν να απομακρυνθούν από τους γονείς τους για να σταλούν σε αποστολή χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. 5 από αυτά τα θύματα διώκουν τώρα το βελγικό κράτος για έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

«Μας αποκαλούσαν τα παιδιά της αμαρτίας, επειδή η σχέση μεταξύ του λευκού άνδρα και της μαύρης γυναίκας δεν ήταν τότε ανεκτή. Γι ‘αυτό και μας αποκαλούσαν παιδιά της αμαρτίας, τα παιδιά της πορνείας, μας κοροΐδευαν. Αυτό μας στενοχωρούσε, μας έκανε να κλαίμε. Αλλά δεν τους ένοιαζε. Ήμασταν αποκλεισμένοι. Πάντα αισθανόμασταν αποκλεισμένοι», Λέα Ταβάρες Μουνίνγκα.

Ούτε λευκοί, ούτε μαύροι. Όσοι δεν είναι ακόμα έφηβοι, δεν ανήκουν σε καμία κοινότητα. Θα εγκαταλειφθούν και πάλι κατά τη διάρκεια της ανεξαρτησίας του Κονγκό το 1960. Τα μέλη των αποστολών επαναπατρίστηκαν, αλλά τα παιδιά παρέμειναν εκεί στο έλεος των πολιτοφυλάκων που κακοποίησαν αυτά τα νεαρά κορίτσια.

«Νομίζαμε ότι ήρθαν για να μας φυλάξουν. Αλλά το απόγευμα άρχισαν να παίζουν μαζί μας οι πολιτοφύλακες. Έτσι άρχισαν να μας λένε ανοησίες, να βγάλουμε τα ρούχα μας και να ανοίξουμε τα πόδια. Μας έβαλαν κεριά για να μας δείξουν πώς γεννιούνται τα μωρά. Αλλά ως μικρό παιδί δεν μπορούσαμε να καταλάβουμε», λέει η Σιμόν Νγκαλούλα.

Τον Απρίλιο του 2019, ο πρωθυπουργός ζήτησε συγγνώμη εκ μέρους του κράτους. Για τα θύματα, αυτό δεν είναι αρκετό. Ο δικηγόρος τους καταγγέλλει τη δημιουργία ενός συστήματος απαγωγής παιδιών που εμπίπτει στα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας. Η κυβέρνηση δεν επιθυμεί να σχολιάσει την υπόθεση που βρίσκεται σε εξέλιξη.

«Αυτή η συστηματική πολιτική οργανώθηκε με διατάγματα, τα οποία οργανώθηκαν από ένα θεσμικό όργανο που δημιουργήθηκε για να διαχειριστεί αυτές τις απαγωγές και να απομακρύνει αυτά τα παιδιά από την οικογενειακή τους ζωή. Γιατί; Επειδή φοβόταν ότι ήταν μισοί λευκοί και μισοί μαύροι, μπορούσαν να κάνουν πράγματα που ήταν αντίθετα προς τα συμφέροντα του Βελγίου. Επομένως, αυτή είναι πραγματικά η πιο βρώμικη φυλετική πολιτική που υπάρχει», είπε ο Κριστόφ Μαρσάν, δικηγόρος των θυμάτων.

Αυτές οι γυναίκες ζητούν τώρα αποζημίωση. Αλλά θέλουν με αυτή τη δίκη να ανακτήσουν ένα μέρος της ταυτότητάς τους την οποία ομολόγησαν στα παιδιά τους πολύ πρόσφατα.

«Αυτά είναι πράγματα που μας θλίβουν μέχρι σήμερα και χρειάζεται θάρρος για να μιλήσουμε γι ‘αυτά. Ειδικά μιλώντας για αυτό στα παιδιά μας», είπε η Μαρί-Χοσέ Λοσί, ξεσπώντας σε δάκρυα.

Πηγή: euronews.gr

Ο κορονοϊός επέτεινε την κρίση στη Συρία

Previous article

ΕΕ: Ανοίγει τα σύνορά της για 14 χώρες από την 1η Ιουλίου

Next article

You may also like

More in Ευρώπη

Comments

Leave a reply

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *